Ja, aan wat denkt zo’n jonge meid? Ik heb het haar niet gevraagd, ze zal zo wel haar bedenkingen gehad hebben met al die would-be fotografen die rond haar zwermden om haar zo voordelig mogelijk te portretteren.

Ja, aan wat denkt zo’n jonge meid? Ik heb het haar niet gevraagd, ze zal zo wel haar bedenkingen gehad hebben met al die would-be fotografen die rond haar zwermden om haar zo voordelig mogelijk te portretteren.


Een onderwerp dat me beter ligt, portretfotografie. Deze keer geen portret van een mooie dame maar een deftige heer achter de vleugelpiano. Met dank aan Tony die zo bereidwillig was om voor ons te poseren.

Dit is niet direct een onderwerp voor een foto-opname maar een item op de menukaart van een Italiaans restaurant zou je zeggen. Maar toch kregen we als opdracht om pasta in beeld te brengen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet echt sta te springen voor productfotografie want ik vind het aartsmoeilijk en het is ook niet echt mijn ding. Hier dan toch een poging.
en dan vliegen we er weer in. Niet dat we in de winter stil gezeten hebben maar niets gaat boven een lekker partijtje tennis in de buitenlucht. Nieuwe propere outfits, pantoffels die nog moeten ingespeeld worden, nieuwe nog kanariegele ballen en soms ook een nieuw racket, het zijn allemaal de ingrediënten bij de start van het nieuwe seizoen. Niet onbelangrijk (voor sommigen zelfs het belangrijkste), is de aftertennis natuurlijk. Op het terras naast de tennisbanen bekomen van de geleverde inspanningen en klinken op de overwinning of de kater van het verlies doorspoelen. De foto’s zijn genomen tijdens het clubkampioenschap van TC Boekt in september vorig jaar.

één en al concentratie

geef er een lap op !

aandachtige toeschouwers

een troostend schouderklopje
Zijn jullie de winter ook zat? Bij mij komt het stilaan mijn strot uit! Niet dat ik heb stil gezeten deze winter, en ik kan winterse landschappen ook wel appreciëren als fotograaf maar ik ben dus echt geen wintermens. Geef mij maar de lente met het frisse groen, nieuw leven en het mooie licht. Als ik dan op wandel ben door de natuur kan ik intens genieten van kleine onnozele dingen zoals dit 


Nog eentje omdat ik het niet kan laten en omdat ik het zo boeiend vind om te doen. Een portretje van model Isabelle.
Kennen jullie dit nog ? Dit was mijn eerste camera, een Kodak Box Camera . Gekregen van mijn ouders zo rond mijn twaalfde verjaardag en meteen de start van mijn fotografieverslaving. Dit was fotograferen in zijn puurste vorm met al zijn beperkingen natuurlijk. Ik koester dit toestel als een relikwie, ook al omdat dit het eerste toestel van mijn overleden vader was.

Nog een laatste portret van de reeks in de studio van het cvo. Het was een aangename ervaring dat studiowerk en dat smaakt naar meer.

Dit is een opname van het tweede model dat we voor onze lens kregen. Deze keer een donkere achtergrond gebruikt. Als je hier klikt zie nog enkele opnames die ik tijdens deze fotoshoot heb gemaakt.
